Poniedziałek, 16 lis 5 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Czy komicy są smutni? Krzysztof Piasecki o kulisach pracy satyryka

Krzysztof Piasecki, znany artysta kabaretowy i satyryk, w swojej książce "Moje przypadki" otwiera drzwi do świata pełnego anegdot, wspomnień i refleksji, które bawią, wzruszają i skłaniają do myślenia. W rozmowie z Sylwią Paszkowską ujawnia wiele historii, które pokazują zarówno jego życiową drogę, jak i kulisy pracy satyryka.

Nieśmiałość i poczucie humoru

Zaskakująco, Piasecki zaczynał jako człowiek nieśmiały. To, co dla wielu byłoby przeszkodą, stało się jego siłą napędową.

Pamiętam, że byłem nieśmiały całe lata. Na scenie byłem śmiały, ale gdy schodziłem, wracała nieśmiałość - mówi Krzysztof Piasecki.

Obserwacja świata i ludzi, charakterystyczna dla osób nieśmiałych, pozwoliła mu kreować błyskotliwe żarty i skecze, które zyskały uznanie widzów.

Poczucie humoru odziedziczył po ojcu – człowieku z niezwykłym dystansem do rzeczywistości. Przytacza wiele ciekawych anegdot, opisujących jego humor, które również były dowodem na to, jak ważną rolę humor pełnił w jego rodzinie.

(cała rozmowa do posłuchania)

Posłuchaj wypowiedzi

Dużo się mówi o depresji komika. Czy to prawda, że osoby, które są zawodowymi satyrykami, są smutne? Krzysztof Piasecki zaznacza, że prywatnie jest taki sam, ja na scenie:

Lubię się śmiać nawet podczas pisania skeczy. Jeśli żart mnie bawi, wiem, że ma potencjał. Osoby, które mnie znają, są zdziwione, że jestem taki sam prywatnie i na scenie.

Wspomina jednak innych satyryków, którzy poza sceną byli bardziej poważni, a mogło to wynikać z ich wnikliwego patrzenia na rzeczywistość: "Może ponurość sprzyja obserwacji świata".

W książce nie brakuje opowieści o blaskach i cieniach kariery kabaretowej. Piasecki wspomina czasy świetności, kuriozalne sytuacje, a także współpracę ze Zbigniewem Wodeckim i Andrzejem Zauchą. 

Pojawiają się też osobiste refleksje z życia satyryka:

Tata bardzo chciał, żebym skończył studia. Sam się uparłem, że będę mechanikiem i konstruował samochody. Nie skończyłem studiów, potem miałem kilka lat przestoju i zacząłem kulturoznawstwo, ale też w tym czasie zacząłem występować i zarabiać, więc odpuściłem. Po śmierci taty przeglądałem jego szpargały i zobaczyłem wycięte na mój temat artykuły w prasie. To znaczy, że był dumny, ale nigdy mi tego nie powiedział.

Pod koniec zaskakuje czytelnika opowieścią o swoim synu. Można pogodzić się ze śmiercią dziecka?

Długo to trwało. Po dziesięciu latach poszedłem na terapię, bo już wiedziałem, że jestem na skraju samobójstwa. Terapia mi pomogła. To jakiś cud, bo nie wiedziałem, dlaczego mi to pomaga. Terapeutka powiedziała mi, że jestem gotowy, zapytałem, skąd ona to wie? - "Ma pan już inne oczy". I pomogło.

"Moje przypadki" to nie tylko zbiór anegdot. To również refleksje o sztuce, relacjach międzyludzkich i życiu.

Komentarze

Najpopularniejsze

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Zmiany we władzach Kraków Airport. Łukasz Gibała odwołał Łukasza Pawełka

    Radio Kraków

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

  • O krok od tragedii na A4. Kierowca miał 3,5 promila alkoholu

    Jakub Sajdak

Najnowsze

  • Ziemia pochłonęła tam kilkadziesiąt grobów. Teraz wiadomo, co dzieje się pod cmentarzem w Trzebini

  • PKP buduje chodnik w Zatorze, ale spór o zamknięty przejazd trwa. Burmistrz nie odpuszcza

  • Polska przy stole negocjacyjnym. „Dla Rosji to nie jest dobra wiadomość”

  • Zderzenie tramwaju z samochodem w Krakowie. Jedna osoba ranna

  • "Wiślacki orzeł", czyli książka o Antonim Szymanowskim... jakiej nie było dotąd

  • Miał być w tym roku, będzie w przyszłym. Tarnów czeka na kolejny zdrój z wodą pitną