- Arteterapia, czyli leczenie poprzez kontakt ze sztuką, była stosowana już ponad cztery tysiące lat temu w Mezopotamii, a od XIX wieku jest pełnoprawnym elementem terapii wykorzystywanym we współczesnej medycynie. Wiele wyników badań sugeruje, że podziwianie sztuki oraz refleksja nad nią ma pozytywny wpływ na leczenie zaburzeń psychicznych – mówi Piotr Kochowicz, psycholog i psychoterapeuta z Kliniki Psychiatrii Dorosłych, Dzieci i Młodzieży Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Jego pacjenci doświadczają tego regularnie, biorąc udział w różnych wystawach. Ostatnio w blisko 50-osobowej grupie skorzystali z zaproszenia organizatora wystawy "Kaplica Sykstyńska. Dziedzictwo". Piotr Kochowicz wraz z Dorotą Wielgopolan, rzeczniczką Domu Emisyjnego Manuscriptum opowiedzieli o tym doświadczeniu Sylwii Paszkowskiej.
Posłuchaj rozmowy Sylwii Paszkowskiej z Dorotą Wielgopolan i Piotrem Kochowiczem
W wydarzeniu wzięło udział 49 osób, w tym 35 pacjentów oraz 14 opiekunów (lekarzy, psychologów i pielęgniarek). Dla wielu z nich była to okazja nie tylko do podziwiania artystycznego kunsztu renesansowych mistrzów, ale również do przeżycia chwili wyciszenia i refleksji.
Arteterapia to forma terapii szczególnie korzystnie wpływająca na osoby starsze. Badania prowadzone w tej grupie dowodzą, że zwyczajne oglądanie obrazów zmniejsza stres, poprawia koncentrację, pozytywnie wpływa na jakość życia osób z zaburzeniami poznawczymi, a nawet redukuje ból. Ponadto badania sugerują, że kontakt ze sztuką i z naturą pozwala na zmniejszenie dawek leków psychiatrycznych przyjmowanych na stałe oraz doraźnie, co jest niezwykle cenne w długoterminowej opiece nad pacjentami.
- Wyniki tych badań nie są zaskakujące dla personelu Szpitala Uniwersyteckiego – podkreśla Piotr Kochowicz. - Pacjenci naszego Oddziału od wielu lat uczestniczą w poza oddziałowych zajęciach arte-terapeutycznych, które realizujemy dzięki hojności różnych gospodarzy.
Pacjenci kliniki wspominają zwiedzanie jako:
- Niezwykłe doświadczenie. To było przepiękne. Chciałam patrzeć wszędzie na raz! Na pewno pójdę tam ponownie. - p. Krystyna, 69 lat
- Nie chciało mi się tam iść, bo nie lubię tych starych malowideł. Ale technologia, w której to pokazali, robiła wrażenie...- - p. Adam, 24 lata
- Mnóstwo ciekawostek, których na żywo się nie dowiedziałam. No i można zobaczyć wszystko z bliska! - p. Krzysztof, 43 l.
- Komfort oglądania w takim przybliżeniu jest nieoceniony. Na żywo (w Kaplicy w Rzymie) było tłoczno, niewyraźnie, daleko... Tu robiło to wrażenie “na żywo”, ale w tej formie cyfrowej chyba było znacznie lepiej. Na pewno wyraźniej. Można było dostrzec szczegóły, których nie widać na żywo. - p. Katarzyna, pielęgniarka.
