Ruszyła akcja społeczna "Mamy głos. Usłysz go!". To próba uświadomienia społeczeństwu, że osoby z niepełnosprawnością intelektualną mają prawo decydowania o sobie, ale ich głos jest także ważny i powinien być zauważany w wielu sprawach społecznych i także politycznych. Z Grażyną Banach-Kociołek, prezes Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Osób z Zespołem Downa „Tęcza” w Krakowie rozmawia Marzena Florkowska
Posłuchaj rozmowy Marzeny Florkowskiej z Grażyną Banach-Kociołek.
Czy osoby z niepełnosprawnościami intelektualnymi mają głos wyborczy?
Tak jak najbardziej. Osoby z niepełnosprawnością, w tym również osoby z niepełnosprawnością intelektualną, mogą głosować. Oczywiście pod warunkiem, że nie są osobami ubezwłasnowolnionymi, co zdarza się często w środowisku osób z niepełnosprawnością intelektualną, ale raczej tą głębszą. Natomiast osoby z niepełnosprawnością intelektualną nieubezwłasnowolnione, jak najbardziej głosują.
Wiele osób zapyta tak, jak to jest możliwe? Pytam panią jako prezes Stowarzyszenia „Tęcza”, i też jako mamę dorosłej osoby z zespołem Downa.
Moja córka jest bardzo świadoma tego, co jest dla niej dobre, co jest dla niej złe. Oczywiście ja mogę mieć różne zdania na temat jej przekonań, bo zawsze podzielam jej poglądy. Ale właśnie w tym jest chyba istota całej sprawy, że nasze dzieci w różnym wieku mają prawo do posiadania własnego zdania. Jeżeli mamy do czynienia z osobą bez niepełnosprawności intelektualnej, to przecież też bardzo często, jako rodzice tychże osób, mamy różne zdania na temat wyborów, które podejmują.
Osoby z niepełnosprawnością intelektualną również mają prawo decydować o sobie, a naszym zadaniem jako rodziców od wczesnego dzieciństwa pokazywać im znaczenie ich własnych wyborów oraz konsekwencje z nich wypływające.
Jakie są obszary życia społecznego, w których pani zdaniem osoby z niepełnosprawnością intelektualną powinny mieć głos? Nawet jeśli nie decydować w pełni, to w każdym razie wyrażać swoją opinię.
Przede wszystkim mają prawo interesować się tym, co jest dla nich ciekawe. Mają prawo do własnego spędzania wolnego czasu. Kolejna rzecz to posiadanie znajomych i przyjaciół, którzy będą ich partnerami, a nie osobami opiekującymi się nimi. To jest również bardzo ważne, żeby pytać osoby z niepełnosprawnością intelektualną, czy chcą być aktywne zawodowo.
Czy przestrzeń nauki, samodzielnego mieszkania, leczenia, czy to są te obszary, w których osoby z niepełnosprawnością intelektualną też mogą mieć głos?
Powinny mieć głos, natomiast mają go często bardzo ograniczony także dlatego, że w ogóle kultura pytania ich o zdanie jest nikła. I my tą kampanią społeczną trochę zwracamy uwagę na to. Usłysz mój głos, bo ja chcę decydować o swoim zdrowiu, o swoim wyborach dotyczących szkoły, dotyczących zainteresowań. I to powinny być ich wybory.
