Prof. RYSZARD TADEUSIEWICZ z Akademii Górniczo - Hutniczej opowiada jak i na jakim sprzęcie docierano do najgłębszych miejsc na kuli ziemskiej.
Typowy okręt podwodny miał granicę zanurzenia 300 m.
Poniżej tej głębokości ciśnienie wody miażdżyło kadłub okrętu.
Do tego, by sięgać głębiej budowano najpierw batysfery – stalowe kule o ogromnej wytrzymałości, w których wnętrzu kryli się badacze obserwujący otoczenie przez bardzo wytrzymałe iluminatory.
Kule takie opuszczano w głąb morza na linie, łączącej je ze statkiem na powierzchni.
Większe głębokości udało się osiągnąć za pomocą batyskafu – rodzaju podwodnego balonu.
Najgłębiej zanurzył się batyskaf Trieste, w ROWIE MARIAŃSKIM na Pacyfiku w 1960 r .
Było to w tak zwanej "Głębi Challengera" - 10. 916 m poniżej lustra wody!
Natomiast rekord zanurzenia w wodzie słodkiej, w jeziorze BAJKAŁ, należy do batyskafu Mir-1.
Posłuchaj!
Posłuchaj wypowiedzi
WŁODZIMIERZ PUCHALSKI (1909 -1979) to wybitny przyrodnik, myśliwy, fotograf i reżyser filmów przyrodniczych.
Jest autorem określenia „bezkrwawe łowy", odnoszącego się do fotografowania przyrody.
We wrześniu 1939 r. czynnie uczestniczył w wojnie obronnej Polski, potem pracował jako leśniczy w Puszczy Sandomierskiej.
Po zakończeniu wojny rozpoczął pracę w Katedrze Genetyki na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W roku 1946 organizował krakowski Instytut Filmowy.
W 1949 r. rozpoczął pracę w Instytucie Zootechniki UJ, gdzie stworzył dział dokumentacji foto-filmowej zwierząt.
Był daltonistą i chętniej wykonywał fotografie czarno-białe.
W 1978 r. wyjechał do Antarktyki z wyprawą organizowaną przez Polską Akademię Nauk.
Zmarł podczas wykonywania zdjęć w Polskiej Stacji Badawczej im. H. Arctowskiego na Wyspie Króla Jerzego i tam też został pochowany.
Bogate zbiory zdjęć Włodzimierza Puchalskiego można podziwiać na zamku w NIEPOŁOMICACH.
Życie i działalność Włodzimierza Puchalskiego omawia prof. STEFAN WITOLD ALEXANDROWICZ.
Posłuchaj!
Posłuchaj wypowiedzi
