Naukowcy z Łukasiewicz – Instytutu Mikroelektroniki i Fotoniki we współpracy z multidyscyplinarnym zespołem z RWTH Aachen University przeprowadzili badania, w których skoncentrowali się na właściwościach osteogenicznych grafenu, czyli zdolności tego materiału do tworzenia kości oraz jego cechach, które predestynują go do jak najwierniejszego odwzorowanie naturalnego środowiska tkanki kostnej i do zadań specjalnych w medycynie. Wykazali, że pokrycie ceramicznego lub metalicznego podłoża płatkami grafenu o określonej funkcji umożliwia przekształcenie go w nowoczesne rusztowanie inżynierii tkanki kostnej.
Posłuchaj wypowiedzi
Nowoczesna inżynieria tkanki kostnej odchodzi od tradycyjnych metod leczenia i wprowadza innowacyjne podejście do regeneracji kości, wykorzystujące trójwymiarowe rusztowania tkankowe ściśle odwzorowujące naturalną macierz zewnątrzkomórkową. Dlaczego? Bo implanty wykonywane z metali nie mają odpowiednich właściwości bioaktywnych i antybakteryjnych. Na całe szczęście takie rusztowania można wytwarzać z wykorzystaniem szerokiej gamy materiałów: ceramiki, materiałów polimerowych stopów metali oraz kompozytów. Naukowcy z Instytutu Mikroelektroniki i Fotoniki sieci badawczej Łukasiewicz innowacyjnie wykorzystują grafen płatkowy. Mówi dr inż Adrian Chlanda.
Zaproponowane przez naukowców rozwiązanie ma też jeszcze jedną olbrzymią korzyść – zmniejsza zagrożenia odrzucenia implantu i dalszej interwencji chirurgicznej. Zastosowanie płatków tlenku grafenu w inżynierii tkankowej polepsza interakcję rusztowania tkankowego z żywymi komórkami, a jako nośnik leku pomaga zwalczać groźne infekcje. Specjalnie zaprojektowany jest jednym z najbardziej obiecujących rozwiązań dążących do wytworzenia rusztowania tkankowego o powierzchni spełniającej określone funkcje.
