W duchowych wędrówkach wyruszymy na Czerwoną Wyspę lub ósmy kontynent. Madagaskar kojarzy się przede wszystkim z pięknymi plażami albo z amerykańskim filmem animowanym dla dzieci i dorosłych. Mało kto wie, że ludzie umierają tam z głodu lub z braku opieki lekarskiej. To miejsce bardzo zróżnicowane, nie tylko kulturowo. Kim są pracujący na Madagaskarze misjonarze ? Dlaczego tak ważne jest wsparcie osób świeckich i w jaki sposób one postrzegają tamtą rzeczywistość?
Posłuchaj wypowiedzi
Misyjność jest u zarania chrześcijaństwa - początki w wieczerniku posłanie apostołów.
Czy takie spojrzenie na misje jest dla Pań bliskie? Swoim doświadczeniem pracy i bycia na Madagaskarze dzielą się świeckie misjonarki - Teresa Zmączyńska - fizjoterapeutka, pedagog oraz Maria Raminosoa - filolog bułgarski.
Praca polskich misjonarzy świętego Wincentego a Paulo na Madagaskarze rozpoczęła się w 1970 roku, kiedy przybył tu ks. Hubert Sinka, pracujący wcześniej w Brazylii.
Polscy Misjonarze podjęli posługę misyjną głównie w diecezji Tolagnaro (Fort Dauphin).
Obecnie na Madagaskarze zamieszkuje przeszło 20 mln mieszkańców. Dokładnie nie wiadomo, bo od dawna nie było spisu ludności. Katolicy stanowią 1/3 ludności, mniej więcej 1/3 to protestanci i 1/3 animiści. Kościół Katolicki zorganizowany jest w 21 diecezjach.
Misjonarze świętego Wincentego w większości to już są Malgasze, wspomagani przez konfratrów z Hiszpanii, Włoch, Francji, Słowenii i Polski. Sześciu polskich misjonarzy pracuje w dwóch diecezjach: Tolagnaro i Farafangana. A pozostali w diecezjach Ihosy, Fianarantsoa i Antananarivo.
Galeria zdjęć
