Czyli wszystko, tylko nie muzyka....
Dawno nie znęcałem się nad Eurowizją. Ale też dawno tego widowiska nie oglądałem. W tym roku dałem się namówić
skuszony wizją możliwego sukcesu naszej reprezentacji (cokolwiek by o niej nie sądzić). Niestety, wyjący w tyle głowy
alarm udało się na chwilę wyłączyć i dziś efekty są - jakie są. No ale nie ma tego złego.....
Przynajmniej zobaczyłem - bo raczej nie usłyszałem - jak się ma kondycja muzyki rozrywkowej na poziomie "europejskim".
A nie usłyszałem dlatego, że nie było czego posłuchać. To naprawdę straszne, kiedy w dwugodzinnym konkursie nie
ma ani jednej piosenki, którą można by jako tako zapamiętać. Ja nawet nie mówię, że do następnego dnia, ale żeby tak
z 5 minut po emisji jeszcze brzmiała w uszach... W końcu to jest festiwal przebojów, a nie przegląd muzyki eksperymentalnej
- a może sie mylę?
Tak, czy inaczej było wszystko: było buczenie na słowo "Rosja", była tradycyjna, telefoniczna spółdzielnia publiczności z
krajów zaprzyjaźnionych, była też "kobieta z brodą". Był rozmach i był Artur Orzech komentujący całość z zapałem godnym
Mundialu.- może dlatego, że w odróżnieniu od Mundialu, na Eurowizji była polska reprezentacja w finale - co już od dawna się
nie zdarzyło.
Było prawie wszystko, bo nie było tylko jednego - nie było przebojów. Ani tych wielkich jak "Waterloo", ani tych
charakterystycznych jak "Hard Rock Hallelujah". A jeśli na takim festiwalu nie ma przebojów, to już sam nie wiem - śmiać się,
płakać, czy ustawiać w kolejce po cukier - czyżby było już aż tak źle??