Taniec to międzynarodowy język. Może właśnie dlatego jest tak atrakcyjny na całym świecie. Przełamuje granice, łączy pokolenia i narody. Jest uniwersalną wypowiedzią czytelną przez każdego, niezależnie od wykształcenia, narodowości, rasy i religii. Trudno się zatem dziwić, że tegoroczny Festiwal Tańców Dworskich „Cracovia Danza” już po raz osiemnasty zgromadził w Krakowie wielkie rzesze zainteresowanych tańcem.
Piękne kostiumy, świetna muzyka, a przede wszystkim kunszt tancerzy zawsze robią wrażenie. Jednak największe emocje, tym razem wywołał we mnie pokaz koreańskich tancerek. Wystąpiła Jang Tae Yun wraz ze swoimi uczennicami. Był to taniec szalenie egzotyczny, odbywający się jakby w zwolnionym tempie, gdzie każdy ruch wymaga nieprawdopodobnej precyzji. A do tego przepiękne jedwabne stroje, ozdobione haftami, ciekawe wachlarze i… uroda tancerek.
Sztuka Korei jest dla nas kompletnie innym światem. Bajkowym, fantastycznym i przede wszystkim bardzo fascynującym. Głównie dlatego, że to świat nieznany i nieodgadniony. Oglądając pokaz inaugurujący festiwal, który odbył się w Willi Decjusza w minioną niedzielę, śledziłam każdy ruch. Trzy koreańskie tancerki z Chum-Sarang Arts Academy pokazały tańce dworskie z dawnej Korei. To był rarytas, bowiem taniec koreański po raz pierwszy był przedstawiany na festiwalu.
Ten krótki pokaz tylko zaostrzył apetyt. Ale to dobrze, gdyż na finał tegorocznej edycji Koreanki pokażą znacznie więcej. Z towarzyszeniem zespołu muzycznego Jeolla Samhyenyukak artystki wystąpią w ramach spektaklu „Tańce tysiąca i jednej nocy”, obok tancerek z Indii: znanej już dobrze w Krakowie Alaknandy Bose, mistrzyni indyjskiego tańca dworskiego kathak, oraz indyjskiego zespołu Sanskriti. Spektakl pokazany będzie w sobotę, 5 sierpnia, o godz. 20, na Rynku Głównym w Krakowie. Jest więc okazja, by poznać taniec koreański. By zachłysnąć się egzotyką.
Warto. W jednym widowisku będzie można obejrzeć dwa przenikające się światy: koreański i indyjski połączone wspólnym mianownikiem, wachlarzem, rekwizytem, który stał się tematem przewodnim tegorocznego festiwalu. Koreanki specjalizują się głównie w wykonywaniu tradycyjnych tańców swojego kraju. Zobaczymy więc m.in.: Taepyeongmu taniec, którego zadaniem jest przede wszystkim przywoływanie pokoju w kraju, i który został uznany za niematerialne dziedzictwo kulturowe Korei Południowej. Artystki wykonają także Kyobangmu, bardzo emocjonalny taniec z białym wachlarzem, należący do kanonu tanecznego Korei Południowej czy Buchaechum, ceremonialny taniec z wachlarzami, w którym artystki potrafią, niczym w kalejdoskopie ułożyć wachlarze w różne formy, takie jak kwiaty, ptaki, czy motyle nawiązując w ten sposób nie tylko do koreańskiej przyrody, ale i filozofii. Natomiast artystki z Indii, specjalizujące się w tańcu kathak zaprezentują w tym widowisku m.in. tańce z wachlarzami z pawich piór, które symbolizują splendor dworów maharadży oraz nawiązują do opowieści o Krisznie.
Polecam szczególnie ten spektakl. A tym, którzy mają w sobie wrażliwość na piękno i ciekawość świata proponuje wybrać się do miasta i obejrzeć wiele innych przedstawień i widowisk, które odbędą się dziś w sobotę (5.08) oraz jutro w niedzielę (6.08). Od godz. 11.45 do wieczora: Rynek, Pałac Biskupa Erazma Ciołka, Collegium Maius, Barbakan. Jest w czym wybierać. Radio Kraków objęło nad tym festiwalem patronat medialny. Zapraszam!
