Od 2008 roku zmierzch na Wawelu ma swój ton i nastrój. Gdy dzień przechodzi w noc, a światło słoneczne zastępowane jest kolorowym sztucznym oświetleniem podkreślającym królewską architekturę zakamarków Wawelu, na dziedzińcach rozbrzmiewa różnorodna muzyka w wykonaniu mistrzów i uczniów. Muzykom towarzyszą często stali wawelscy wykonawcy: śpiewające czyżyki, bijący zegar przypominający o rytmie historii czy przejeżdżające pod wzgórzem krakowskie zaczarowane dorożki.
Już po raz dziesiąty trwa w Krakowie Festiwal „Wawel o zmiechrzu”. Zawsze przez soboty lipca i sierpnia Wawel wypełnia muzyka i to w doskonałych wykonaniach. Magia miejsca powoduje, że utwory brzmią tu inaczej, bardziej przejmująco, bardziej wzruszająco, a dźwięki miasta same wpisują się w wykonywane kompozycje.
Festiwal organizowany przez Zamek Królewski na Wawelu i Grupę Twórczą „Castello” jak co roku otwiera dla melomanów swoje dwa dziedzińce: Arkadowy oraz Stefana Batorego, który - o czym warto przypomnieć - przez cały rok pozostaje niedostępny dla publiczności. Trudno się dziwić, że festiwal cieszy się ogromnym zainteresowaniem turystów i krakowskich melomanów.
Zawsze inauguracja i finał odbywają się na Dziedzińcu Arkadowym. I tak też zostało zaplanowane w tym roku. Tegoroczną, bardzo ciekawą inaugurację, która odbyła się 1 lipca poprzedził czterogodzinny maraton pianistyczny, w wykonaniu muzycznej młodzieży (Maria Słysz, Agile Gabriele Bajoraitė, Anna Holovenko, Piotr Kowal). Zaś wieczorem wystąpili, też młodzi choć już z laurami: pianista Marcin Koziak oraz Orkiestra CORda Cracovia. Całość poprowadził Maciej Tworek.
W programie wieczoru znalazły się hity klasyki: Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur Chopina, Koncert fortepianowy a-moll Griega, Symfonia A-dur „Włoska” Mendelssohna. Koncert otworzyło wykonanie nowego utworu, którego autorem jest Wojciech Michno, powstałego na zamówienie festiwalu. Zresztą prezentacja zamawianych nowych utworów stała się już tradycją inauguracji. Tradycją bardzo interesującą.
Drugi koncert, 8 lipca, miał się odbyć na Dziedzińcu Stefana Batorego. Już się na to bardzo cieszyłam, bo miejsce to słynie z doskonałej akustyki. Dziedziniec zwany potocznie Dziedzińczykiem jest miejscem dość tajemniczym, wręcz niezauważalnym na co dzień przez turystów. Jest to przestrzeń niewielka, znajdującą się pomiędzy katedrą a zamkiem Wawelskim. Przez stulecia miejsce to bardzo się zmieniało, czego ślady do dziś można obserwować. Najpierw znajdowała się tam romańska kaplica pałacowa wzniesiona przez Kazimierza Odnowiciela, później mury obronne odgradzające właściwą rezydencję królewską, czy wreszcie w renesansie łaźnia królewska, czego pozostałością może być wanna służąca do gromadzenia wody. Teraz Dziedzińczyk oddany muzyce można podziwiać podczas koncertów. Pięknie oświetlony staje się niezwykłym tłem prezentowanej muzyki, wręcz cichym bohaterem wieczoru.
Niestety drugi koncert festiwalu z powodu deszczu został przeniesiony do holu budynku, w którym znajduje się dyrekcja Wawelu. Było to znacznie mniej romantyczne miejsce, ale doskonały koncert osłodził żal. Bo też wystąpiła prof. Elżbieta Stefańska, która wraz z Mariko Kato (na jednym klawesynie na cztery ręce) doskonale poprowadziły wieczór pod znakiem poloneza. Zabrzmiały utwory m.in. Ogińskiego i Chopina. Ale też wielką atrakcją koncertu był występ pary tanecznej Cracovia Danza, Romany Agnel i Dariusza Brojka, którzy przeprowadzili publiczność przez temat poloneza. Było na co patrzeć i co podziwiać. Doceniła to publiczność i zgotowała artystom owację, tak wielką, że nie obyło się bez bisu. Zresztą taniec na tym muzycznym festiwalu jest rzadkością, wręcz rarytasem. I słuchacze to docenili.
fot: Andrzej Szelęg
Festiwal trwa. Dziś kolejny koncert zaplanowany na Dziedzińczyku. Tym razem młody zespół artsemble w składzie: Błażej Kociuban, Agnieszka Bugla, Małgorzata Wasiucionek, Krzysztof Katana – skrzypce, Karolina Stasiowska - atówka, Aleksandra Lelek, Krzysztof Sadłowski - wiolonczele; Piotr Kosiński – fortepian. A w programie utwory Mozarta, Schumanna i Mendelssohna.
Z okazji 10. jubileuszowej edycji, festiwal będzie miał swój półfinał: nadzwyczajny recital ukraińskiego pianisty Alexandra Gavrylyuka, który na Dziedzińcu Arkadowym zaprezentuje utwory Bacha, Haydna, Chopina i Bałakiriewa. Warto sobie już dziś zarezerwować czas! Sobota, 5 sierpnia.
Myśląc o wszystkich poprzednich edycjach przypomniałam sobie słowa Małgorzaty Janickiej-Słysz, dyrektor festiwalu , która mówiła, że repertuar tego cyklu określić można jako „łączenie muzyk różnych, aby smutek rozpraszać, ludzi cieszyć, umysły przyziemne podnosić, dusze do walki podniecać i miłość podsycać”. Miłość także do muzyki. I to się festiwalowi znakomicie udaje.
